piątek, 6 lipca 2012

It is the first step that is troublesome.


Tylko pierwszy krok jest trudny. 


Miłość, jak żelazny młot z zadziorem w niej utkwiła. Zraniła głęboko. Bolała. Bolała tym dziwnym rodzajem bólu, który dziwnie kojarzy się z rozkoszą. 


Ironicznie śmieję się z ludzi, którzy mnie obgadują. 


A jeb się na ryj, kotku. 


Bo prawdziwi przyjaciele są jak blizna. 
Zostają na zawsze. 


Przygryzłam wargę i uśmiechnęłam się do niego wstydliwie. '- Zakochałam się, no. ' - powiedziałam niepewnie. '- Głuptas. Jeszcze się nie nauczyłaś, że zakochanie jest złe ?' - szepnął, po czym upił łyk Pepsi z puszki. Spuściłam wzrok. '-Zakochałam się w Tobie.' - powiedziałam cicho błagając w myślach, żeby tylko nie odszedł, nie zniknął. Ale on się tylko przysunął i łapiąc mnie w pasie powiedział: '- A spróbowałabyś w kimś innym.'


- Jesteś głupia.
- Nie możesz tak mówić. Możesz powiedzieć: 'Moim zdaniem   jesteś głupia.'
- Moim zdaniem jesteś głupia. 
- W dupie mam Twoje zdanie. 


Brawo ! Dotknęłam dna !
Lepiej Ci ?


Odważni nie żyją wiecznie,
ale ostrożni nie żyją wcale. 


W jednym słowie czasami ukrywa się cała historia życia. 


temat: miłość.
... to ja idę na wagary. 


A ja Go kocham , i chuj. 


Wróciłam do domu, plecak rzuciłam na łóżko, po czym szybko wskoczyłam w luźne ciuchy. Nie płakałam, nie rozpaczałam, nie byłam już tak przygnębiona. Zaczęłam szperać w płytach, które od lat leżały nie ruszane z półki. W końcu wybrałam jedną, po czym włożyłam ją do odtwarzacza, a głośność zwiększyłam do maksimum. Skakałam po łóżku rzucając włosami na prawo i lewo. Potem zaczęłam wykrzykiwać refren piosenki 'Facet, to świnia.' Odwróciłam się za siebie i wpadłam wprost na niego. Serce zaczęło bić dwa razy szybciej, a rozum mówił 'odejdź ! nie daj się sprowokować !'... Wpadłam mu w ramiona i znów czułam się najszczęśliwszą osobą na świecie. '- Co do piosenki... Racja. Jestem świnią.' - powiedział, po czym namiętnie pocałował mnie w usta. 


- Pieprz się !
- Nie będę odbierać ci fachu. 


- Widziałaś szczęście ?!
- Noo. A jak spierdalało !


Ludzie przeważnie odrzucają coś,
co inni pragną mieć ponad wszystko. 


Gdy jestem z moją paczką, nie potrzebuję jarać zioła,
by być na fazie. 


Że niby brak mi Ciebie ?
No chyba się przeceniasz chłopcze. 


Zamykam oczy. 
Nie chcę widzieć, nie chcę czuć. 


Dusi mnie wszechświat. 
Chcę złapać oddech, ale brak tu powietrza. 


Za wczorajszy zapach tytoniu,
za dzisiejszą niestałość,
za jutrzejszą niepewność. 


Prawdziwy przyjaciel jest jak zwierciadło, w którym odbija się nasza dusza. On jest otwartą księgą naszych myśli, czynów i upodobań, podczas gdy inni, obojętni ludzie są księgami oprawionymi w grubą skórę i zamkniętymi na kłódki. 


Dobra. Koniec imprezy.
Wypierdalaj z mojego serca.


Wszystko we mnie umiera, zamiast żyć. 


Kochani ! Niestety to mój ostatni wpis na następne 2 tygodnie ( mam nadzieję, że nic się nie przedłuży ), ponieważ wyjeżdżam. Mam nadzieję, że Wam się podobał. Komentarze może dodawać każdy, więc proszę, żeby każdy, kto to czyta zostawił po sobie ślad :D. Piszcie jakie opisy byście chcieli ;D. 
Bardzo chcę podziękować stałym czytelniką ;*. 
Pozdrawiam ! ( jak wrócę od razu napiszę nową notkę :D ). 

wtorek, 3 lipca 2012

It is never too late to mend .


Nigdy nie jest za późno, 
żeby się poprawić. 


Nie rezygnuj z marzeń. 
Nigdy nie wiadomo, kiedy okażą się potrzebne. 


Ciężko jest być zajebistym, ale znoszę to z podniesionym czołem. ;D


Bo przyjaźń, to coś więcej 
niż razem wypite piwo pod blokiem.


Ci, których kochamy, tak naprawdę nie umierają,
bo miłość jest nieśmiertelna. 


Może Ty masz poukładane życie,
ale ja chcę mieć co wspominać. 


Ze łzami w oczach wpatrywałam się w kubek gorącej czekolady. Drobne łzy odbijały się o drewniany stolik. Wtedy do kuchni weszła mama. Otarłam mokre policzki, w dłoń wzięłam kubek i wyszłam z pomieszczenia trącając ją łokciem. Weszłam do swojego pokoju, trzasnęłam drzwiami i usiadłam na łóżku. Ukryłam twarz w dłoniach i zaniosłam się szlochem. Żałowałam tych wszystkich przykrych słów, których użyłam w kierunku jej osoby. Wyzywałam się w duchu i za każdym razem, kiedy przypominały mi się te wyzwiska ból stawał się co raz silniejszy. Nie wytrzymałam. Wyjęłam z szuflady żyletkę i wtedy przypomniały mi się jej słowa. '- Mam Ciebie jedną, żyję tylko dla Ciebie. Bez Ciebie nie byłoby mnie. Nie wyzywaj mnie od najgorszych, przez jedno przykre słowo.' Wybiegłam z pokoju i wbiegłam do kuchni. Szepnęłam tylko 'kocham Cię mamo' i rzuciłam jej się na szyję. Widziałam łzy w jej oczach. 


Muzyka jest dla mnie jak szum liści. 


Staję się ninja, kiedy słyszę, 
że mój telefon dzwoni w innym pokoju. 


Poszłam w tamto miejsce. 
Usiadłam na trawie i wzięłam głęboki wdech. 
Ze łzami w oczach, obiecałam sobie, że zapomnę. 


Skasowaliśmy całe archiwum w GG. 
Zapobiegliwi, w razie fali tęsknoty - skopiowaliśmy wszystko.


- Umiesz biegać ?
- Tak.
- To wypierdalaj. 


Kocham muzykę, bo kiedy jej słucham, słyszę to,
co chce słyszeć. 


Leżałam obok łóżka z nieobecnymi źrenicami. Wpatrywałam się w klamkę od drzwi. Odpływałam. Jakbym traciła przytomność. Po policzku spłynęła gorąca łza. Przymknęłam powieki, a ręce opadły mi bezwładnie, odbijając się od twardego podłoża. Słyszałam czyjeś kroki. Jakby gdzieś w oddali. Nagle poczułam czyiś oddech na swojej skórze i czyjeś ręce, spazmatycznie oplatające moje ciało. Ktoś wziął mnie na ręce i wtulił w swoją pierś. Poczułam znajome perfumy. Uśmiechnęłam się i złapałam za jego koszulkę, nie chcąc puścić. Położył mnie na łóżku krzycząc coś. Nic nie rozumiałam. Przestraszony błagał o coś. Zaraz potem moje serce przyśpieszyło, by potem całkowicie się zatrzymać. Jak wskazówka w zegarze z powodu braku baterii, siły i wytrwałości. Ostatni raz zacisnęłam jego dłoń i zasnęłam już się nie budząc. 


Muzyka jest odbiciem obrazów, 
które są w naszych umysłach. 


Choć muzyka nie jest wszystkim,
to wszystko bez muzyki byłoby niczym. 


Podjęłam ostateczną decyzję : jeszcze się zastanowię. ^^


Mam jedynkę z niemieckiego, 
więc wiem co to patriotyzm, dziwko. 


A na złość powiem Ci,
że jest zajebiście. 


Przepraszam, pomyliłam życia. 


A nasza przyjaźń jest mocniejsza niż litr spirytusu. ;D


Czasem boli tak mocno,
że nie mogę oddychać. 


Muzyka... Jak światło księżyca w smutnej nocy życia. 


Nie pisz. Nie pytaj. Nic już nie rób, bo ranisz. 


Podoba się ? (piszcie, które opisy najbardziej ;p)
Macie jakieś zamówienia ?
Jeżeli to czytacie, to zostawiajcie po sb jakiś ślad ;p
I bardzo Was proszę polecajcie tego bloga sw znajomym. ;D

sobota, 30 czerwca 2012

Hope for the best, prepare for the worst.


Spodziewaj się najlepszego,
przygotuj się na najgorsze. 


- Myślę, że mógłbym Cię uszczęśliwić. 
- Wychodzisz ?


Jeśli jest ciężko,
to znaczy, że idziesz w dobrą stronę. 


Nie musisz, ale chciej choć trochę. 


Była 2 w nocy. Poczuła wibracje pod poduszką. Wyciągnęła spod niej telefon i odczytała wiadomość od niego. Nie wiedziała co ma ze sobą zrobić, bo po raz kolejny wyznawał jej miłość i pewnie znowu był pijany. Nie odpisała. Za pół godziny zadzwonił do niej i powiedział, żeby wyjrzała przez okno. Zobaczyła go tam z bukietem czerwonych róż. Krzyczał, że ją kocha i chce z nią być do końca życia.


W dzisiejszych czasach, nałożenie tapety na mordę
jest ważniejsze, niż zjedzenie śniadania. 


I chciałabym, żebyś napisał to cholerne 'dobranoc'.
Tak jak kiedyś. 


Piłam, bo chciałam utopić swoje smutki.
Teraz, te cholerstwa nauczyły się pływać. 


Proszę bądź. 
Zwłaszcza, kiedy powiem, że masz wyjść. 


Czy ty chcesz mi udowodnić, 
że IQ może byś ujemne ?


Ich ulubionym miejscem był wielki most. Tam się poznali, zaczęli ze sobą być i często się tam spotykali. Tamtej nocy napisał jej SMS-a około 23.00, żeby przyszła w ich miejsce za pół godziny. Zdziwiła się, że on chce się spotkać, o tak późnej porze, ale poszła. Gdy przyszła on już był na moście. Podeszła do niego i chciała dać mu buziaka na przywitanie, tak jak zawsze to robiła, lecz on się odsunął. '-Muszę Ci coś powiedzieć... Ja Cię już nie kocham. Właściwie, to nigdy Cię nie kochałem. I proszę, nie odstawiaj mi tu żadnych cyrków, że beze mnie nie przeżyjesz.' - powiedział i odszedł. Po chwili usłyszał dźwięk, jakby coś wpadło do wody. Odwrócił się. Niestety jej już nie było. 


- Proszę pani.. Czy można być ukaranym za coś, czego się nie zrobiło ?
- Nie.
- To nie zrobiłam pracy domowej. 


- Dlaczego się spóźniłaś ?
- Bo kołdra nie chciała mnie puścić. 


Czasem pustka, czasem euforia.
W pogoni za życiem tak bywa co dnia. 


 I cierpię też przez to, że nie potrafię odwrócić się plecami do ludzi, którzy mnie ranią i mają za nic. 


- Dlaczego ludzie boją się ciszy i samotności ?
- Bo zmusza do myślenia. 


Łzy - nie ukazują słabości człowieka, tylko piękno duszy. 
WRAŻLIWOŚĆ. 


Zaliczyłam już tyle gleb,
że mogę zostać geodetom. 


Lubię palić zioło.
Przynajmniej jest mi wesoło.


Przegrajmy wszystko i przestańmy istnieć. 


nie oczekuj dziś ode mnie,
że nagle będę inna. 


Nadchodzi taki moment, kiedy trzeba iść do przodu. 
Pomyśleć czasem o sobie, zrozumieć, że nie wszystko trwa wiecznie. 


I po co znowu zrobiłeś mi nadzieję ?
Chciałeś mi uświadomić jaka jestem naiwna ? 
Brawo. Udało Ci się. 


Miłość jest też wtedy, kiedy czytając te wszystkie opisy, myślisz tylko o jednej osobie... 


Jak się podoba, to zostawcie komentarz, oceńcie i dodajcie się do obserwatorów. Proszę was też o polecanie bloga znajomym. Będę bardzo wdzięczna. Zamówienia na opisy piszcie w komentarzach i piszcie jaki opis podobał wam się najbardziej (możecie wypisać ich pare :] ). 
Jak będzie więcej niż 4 komentarze, to w następnej notce będzie więcej opowiadań. ;p
Pozdrawiam i życzę wam wspaniałych wakacji ! ;* 

wtorek, 26 czerwca 2012

Half a truth is often a great lie.


Pół prawdy często jest wielkim kłamstwem . 


Jestem niska, ale do Twoich ust dosięgnę . 


Fuck the world . !


Życie to nie film.
Nie ma w nim bohaterów. 
Za dużo krwi.
Każdy przeciwko każdemu. 


Płacz goi  rany . 
Ból przez ludzi, których kochamy . 


Domówka u kupeli. Wyszłam na balkon i wciągnęłam powietrze. Poczułam, że ktoś łapie mnie w talii. '-Nie przywitałaś się Młoda.' - powiedział cicho w moje włosy. Odwróciłam się i uśmiechnęłam. '-Cześć' - odparłam czując, że moje serce bije coraz mocniej. '-Co robisz ?' - puścił mnie i oparł się o barierkę. Znów mogłam oddychać i spokojnie mówić. '-Stoję.' - spojrzeliśmy na siebie jak na parę idiotów. '-Hmm... No tak. Na to bym nie wpadł.' - uśmiechnął się i pstryknął mnie w nos. Patrzyliśmy na siebie dłuższą chwilę, aż w końcu moje bóstwo wyprostowało się i podeszło bliżej. Dotknął mojego policzka chłodną dłonią i nachylił się tak, że wystarczył jeden ruch do pocałunku. Odwróciłam się nagle, ale on trzymał mocno moją rękę. Zbliżył usta do mojego ucha. '-Nie uciekaj. Nie uciekaj mi.' Spojrzałam w jego oczy. '-Dlaczego ?' - zapytałam cicho. 'Bo nie lubię, gdy jesteś daleko.' - wyszeptał.


Ciepły wieczór, długi spacer, słuchawki w uszach
i mnóstwo rozmyśleń. 


Dążyłam do perfekcji. 
Liczyłam na to, że on któregoś dnia
powie do swoich kolegów:
'-Ona jest idealna.'


Nadal coś mnie łapie za serce, gdy patrzę na Twoje zdjęcie.
Nadal mam to uczucie, że mi Ciebie brakuje. 


Wybacz, że Cię pokochałam...
Wcale źle nie chciałam...


Siedzieli całą paczką w ich standardowym miejscu. Dziewczyna siedziała śmiejąc się z żartów kolegów, co chwila poprawiając niesforne kosmyki włosów wypadających jej spod czapki na jej twarz. Chłopak zerkał na nią dyskretnie uświadamiając sobie jak piękny ma ona uśmiech. Podniosła wzrok i jej oczy spotkały się z jego niebieskimi tęczówkami. Przez dłuższą chwilę nie mogli oderwać od siebie wzroku. W końcu dziewczyna otrząsnęła się i wróciła do słuchania dowcipów. Chłopak poderwał się z ławki i podszedł do niej. Nie wytrzymał. Pocałował jej delikatnie rozgrzane usta. Zatopili się w sobie. Dziewczyna wplotła rękę w jego włosy. Nie przejmowali się gwiżdżącym towarzystwem. gdy wreszcie się od siebie oderwali, oboje szepnęli '-nareszcie.'.


Przy Tobie czuję duży przypływ miłości. 


O wiele bardziej wolę ten mój własny, wymyślony świat,
od tego prawdziwego. 


- Co ja mam zrobić, żebyś mi uwierzyła ?
- Sam powiedziałeś, że nie łatwo jest odzyskać stracone zaufanie.


Alarm.
Moje serce przechwyciło sygnały z innego serca.


Bo niewykorzystane szanse bolą bardziej
niż popełnione błędy.


naprawdę staram się zrozumieć Twój sposób bycia,
ale moje serce nie umie się jeszcze z tym uporać.


To tylko krok, by granice przekroczyć.
Spuścić wzrok, nie patrzeć w oczy.
Przeszłość oddzielić grubą kreską,
lecz może zdążę ułożyć jeszcze wszystko przed śmiercią. /Eldo.


Z reguły jestem fajna, 
aczkolwiek w mordę też umiem dać.


Dzień bez Ciebie...
Nie... to nawet nie dzień.


Mogliśmy dojść najdalej ze wszystkich...
A teraz każde z nas szuka drugiego w snach... /Verba.


W tym świecie, to żyjemy chyba za karę...


Bo nie wiesz jakie to jest kurwa trudne,
zasypiać z myślą, że jutro znowu się obudzisz
ze słowami na ustach: 'co ja do chuja robię na tym świecie'.


Niby cwaniak, ale jak przytuli, to nie puści...




Podoba się ? ;] 
Dalej proszę was o polecanie bloga. 
Piszcie w komentarzach, który opis podobał wam się naj.
Jak macie jakieś zamówienia to też piszcie. 
Dzięki za miłe kom. i dodawanie się do obserwatorów [:
Poradziliście sb z 3 kom. to teraz chcę was prosić o 4 ;D
powodzenia ! ;] 

wtorek, 19 czerwca 2012

Evil is good perverted.


Zło to zepsute dobro.


Kolejny wpis do pamiętnika. Kolejna wypita herbata.
Ugryzione jabłko. Otworzony cukierek.
Niedokończona rozmowa. Kolejne analizy,
wspomnienia, rozmyślania. Kolejny poranek i noc.
Tak dni mijają, a Ciebie wciąż nie ma.


Nikogo i tak nie obchodzi, co Cię boli, dlaczego się cieszysz, 
dlaczego płaczesz. 
Każdy zapatrzony jest w swoje własne problemy. 


To okropne, kiedy tęsknię za kimś całą sobą, 
a on milczy i tylko czasami sobie o mnie przypomni...
A ja nic nie mogę zrobić przywiązana do niego uczuciem. 




Nie umiem przeżyć nawet jednego dnia
bez wypowiedzenia Twojego imienia. 


Przez ten rok, mózg mówił mi jedno:
dbaj o tę miłość, całą resztę pierdol.
Prawda jest taka,
że teraz gówno z tego mam. 


Rzucił deskę i do mnie podszedł. '-Co Ty tu robisz ?' -zapytał, odgarniając sobie niesforną grzywkę z czoła. '-Potrzebuję Cię.' -powiedziałam i wbiłam wzrok w chodnik. Złapałam za skrawek jego koszuli, miętoląc ją w dłoniach. '-Wiem, nie powinnam... Przepr...' Nie dokończyłam. Nie pozwolił mi dokończyć. Nawet nie zauważyłam, kiedy połączył swoje usta z moimi. Nie zważał na gwizdy swoich kumpli, tylko całował mnie z tą samą zachłannością, co kiedyś. '-Do tej pory nie zapomniałem smaku Twoich ust.' - wyszeptał. 


Nie kocham go. 
Czasem tylko sprawdzam,
 jak moje imię wyglądałoby z jego nazwiskiem. 


- Co masz w butelce?
-Eliksir szczęścia.
-A mówiąc po polsku?
-Sok wiśniowy z wódką. 


Zamówiłam Neostradę.
Do wyboru miałam maskotkę serca lub rozumu. 
Wybrałam rozum. 
Może on połapie się w tym całym burdelu zwanym życiem. 

Domówka u niego w domu. Siedziałam na łóżku z jego piwem w dłoniach. Dochodziła 3 nad ranem. Poczułam, że piwo robi swoje. Chciałam się położyć. Połowa osób już się zbierała, więc gospodarz imprezy odprowadzał wszystkich do drzwi. Przytuliłam twarz do poduszki, która tak cudownie otoczyła mnie zapachem jego perfum. Przymknęłam oczy, a chwilę po tym zasnęłam. Obudziłam się gdzieś po godzinie. Poczułam pod głową coś, co na pewno nie było poduszką. Leżałam na jego klatce piersiowej, przykryta po uszy kołdrą. Podniosłam się wolno, żeby go nie obudzić. Przeczesałam palcami włosy, na wypadek, gdyby jednak tak się stało. Napisałam mu na kartce krótkie: 'Przepraszam, że bez pożegnania ;*.' Zerknęłam na niego jeszcze raz i zauważyłam delikatny uśmiech na jego ustach. Pomyślałam, że pewnie coś mu się śni. W końcu wyszłam kierując się w kierunku swojej dzielnicy. Nagle poczułam w kieszeni wibracje telefonu. "Cudownie zagryzałaś wargę, pisząc tych kilka słów..." Ugięły się pode mną kolana. Miałam wrażenie, że moje głośno bijące serce obudzi całe miasto.


Wróciłam do domu. Na nocny stoliku postawiłam dwa kieliszki i czerwone wino. '-Napij się ze mną. Wypijmy za moją niespełnioną miłość.'- powiedziałam patrząc w uśpione niebo. 


Jestem mocna jak wódka,
dlatego tak kręci Ci się w głowie, frajerze. 


Otwieram oczy i przeraża mnie to wszystko. 


I szczerze mówiąc, nie mam pojęcia dlaczego jeszcze żyję.
Gdybym miała odwagę już dawno jedynym miejscem, w którym można by mnie znaleźć, byłby cmentarz. 


-Zadzwoń jak przejdzie Ci ta cała miłość.
-Wątpię, że w trumnie będę miała zasięg. 


Mam ochotę się najebać, zaćpać, zajarać...
Cokolwiek, byleby znieczuliło...


Cokolwiek robię - myślę o Tobie.
Jesteś całym moim światem w jednej osobie. 


Nie, to nie życie. Przestańmy obwiniać los.
Spójrzmy prawdzie w oczy.
Przyznajmy, że to my spieprzyliśmy.


Bo jeśli ja chcę i Ty chcesz, to co nas obchodzi reszta ?


Zaczarowałeś mnie swą miłością
i uzależniłeś od jej magii. 


Idź i walcz. 
Nie wierz obietnicą, złam wszystkie zasady.
A kiedy będzie Ci ciężko, a będzie, nie poddawaj się.


Szanuj drugiego człowieka, bo nie wiesz
kim będzie dla Ciebie jutro.


najważniejsza sztuka życia:
uśmiechać się zawsze i wszędzie,
nie żałować tego, co było,
nie bać się tego, co będzie. 


I jest nowa notka ! 
Poradziliście sobie z 2 komentarzami, to teraz nowe zadanie Muszą być 3 komentarze. ! ;)
Proszę was o polecanie bloga znajomym, czy jakikolwiek sposób rozpowszechniania bloga [:

dziękuję za miłe komentarze ;*