czwartek, 2 maja 2013

eeee makarena !


Powiedz kiedy usłyszysz moją ciszę.


Żadne "będzie co ma być"!
Będzie po mojemu!


Tak jak mi pękło serce,
tak niech wam pęknie prezerwatywa.


Największą szansą na zmiany,
jest uświadomienie sobie,
jak wiele zależy od nas samych. 


Dla innych jesteś zwykłem człowiekiem, którego mija się na ulicy. Dla mnie jesteś miłością, radością, całym moim światem i nadzieją na lepsze jutro. 


Siedzę w pokoju i mam wrażenie, że z każdej strony coraz bardziej ogarnia mnie frustracja. Zaciskam ręce w pięści i biorę głęboki oddech. To tak cholernie męczy, tak nie daje spokoju - ta pieprzona świadomość, że mogłam zrobić więcej. I chociaż zdawałoby się, że zrobiłam wszystko, co się dało, rozum wpierdala przekonanie 'to nie wszystko, co dało się zrobić w tej sprawie.' I ta myśl powoli mnie zabija, bo zdaję sobie sprawę z tego, że jestem zwykłym, zniszczonym człowiekiem, który nawet o własne szczęście nie potrafi walczyć jak należy, do końca...


"Ostatni rok dał mi wiarę wiesz, daję słowo.
Uwierzyłem w to, że żeby być kimś trzeba być sobą."


Chcę tylko w chociaż jeden dzień poczuć się dobrze. Odetchnąć z ulgą i powiedzieć, że dziś już nie musiałam płakać, że to jest pierwszy wieczór od bardzo dawna, w którym nie uroniłam żadnej łzy. Czekam właśnie na taki dzień. Chcę patrzeć na Ciebie wiedząc, że czujesz to samo, co ja. Chcę Cię przytulić, bo tylko w Twoich ramionach odnajdywałam bezpieczeństwo i to cholerne szczęście, które bawi się ze mną w kotka i myszkę i śmieje się, bo zawsze przegrywam.


Postanowiłam zostać w swoim łóżku do południa. może do tej pory szlag trafi połowę świata i życie będzie o połowę lżejsze. 


Wydaje mi się, że moim podstawowym, normalnym stanem
jest ten między euforią a depresją.


Też mam te myśli, 
a w nich tysiące wspomnień.


"Mieliśmy błękitne oczy i nikt nas nie kochał.
Oprócz nas samych kurwa nikt nas nie kochał."


Nic już nie będzie jak było. 


Niech dzień ten nie kończy się gorzej, niż się zaczął.


Przestałam mieć przyjemność z jakichkolwiek czynności. Potrafię tylko siedzieć, patrzeć się w sufit i czekać na godzinę, o której nie będzie głupio położyć się spać.


"W zmęczonych nadziejach pękają szwy."


I niszczę psychikę i mam dość 
i wszystko traci sens i nie chce mi się już tu być.


"On by z żalu świat podpalił,
gdyby Ciebie stracił."


Dzisiaj powie, że miłość jest zatruta.
Wczoraj pisał w sms-ie, że tylko miłości ufa.


- Po prostu pamiętam jak było wcześniej.
- Co masz na myśli?
- Myślę, że wszystko się zmienia. Ludzie się zmieniają, Ty się zmieniłeś. Rozmawialiśmy godzinami, a teraz jestem szczęśliwa, jak pogadamy pare minut. Kiedyś chciałeś ze mną być, a teraz wiecznie sprawiasz wrażenie zajętego. Pamiętam te żarty, śmiechy, uśmiechy, które wymienialiśmy. Szczerze wątpię, że pamiętasz z tego cokolwiek. 



Nagle czuję w środku pustkę, jak gdyby mnie wydrążono. 
To niesamowite, że słowa mogą zrobić coś takiego.
Po prostu poszarpać Ci wnętrzności. 


"Wszystkie na ciele znaki
Zapis bezcennych chwil
Jak z pamiętnika kartki
Kropek i kresek szyfr
Mapa wspomnień i krętych drug
Szkielet utwardza mi
W klatce z kości mięsień wiotki
Pulsuje, przyspiesza rytm..."


"To kurwa boli.
Skurwysyńsko boli.
Nie pakuj się w miłość , ziom,
bo Cię rozpierdoli."


Dzisiaj w Twoim sercu nie mam miłości do mnie, ale wiem też, że pewnego dnia ona się tam znajdzie. Na pewno. A ja będę czekać na ten dzień. Bo wiem, że on nadejdzie. Dzisiaj musisz zaufać mojej miłości. Starczy jej nam obojgu. 



sobota, 27 kwietnia 2013

Tęsknota za przeszłością.


Zgubił mnie po drodze.
Między kolejnym piwem, a następnym skrętem.


Jeśli kiedykolwiek upadniesz, powiem Ci jak najprościej wstać. Jeśli ktoś złamie Ci serce, powiem co oprócz czasu goi rany. Jeżeli kiedykolwiek zechcesz skrócić sobie życie, pokażę Ci rzeczy, za którymi warto tęsknić. Bo wiem jak boli upadek, ile łez kosztuje miłość i ilu sił potrzeba, by żyć. 


Światem rządzi miłość. 
Ja na przykład kocham wypić. 


Coś mam w środku spierdolone.
Na amen. 


Chcę, byś był i został już na zawsze.


I nie będzie już żadnej miłości, zauroczeń.
Będzie tylko czysta wódka i niezliczone ilości fajek.


Co się dzieje z człowiekiem, gdy pęka mu serce?
Nic, zupełnie nic. Przecież żyje, pije herbatę, bierze prysznic, czyta książki, czasem nawet się uśmiechnie...
Z tym, że każda z tych czynności nie ma najmniejszego sensu, rozumiesz?


Nie chce mi się już wypełniać czasu.
Mija noc, mija dzień, światła gasną. 
Nie chce mi się jeść, nie chce mi się wyjść.
Mój czas jest wolny, a Ciebie nie mam nim.


Chciałabym wiedzieć co mi jest. 


Najodważniejszą rzeczą jaką zrobiłam,
było kontynuowanie życia, kiedy chciałam umrzeć. 


Opłaca się czekać na wszystko, co opłaca się mieć.


Znowu sama codziennie leżę i nie czuję, że żyję.


Ci ludzie kochają nawet tak, jakby nienawidzili.


Jedna litera potrafi zmienić cały wyraz.
Jeden człowiek potrafi zmienić całe życie. 


Uwierzyłam w Twoje kłamstwa, jak nigdy przedtem.
Uwierzyłam, bo chciałam ratować to, co dla nas najpiękniejsze.


Nie mam planu na kolejne dwa oddechy.


Ja tylko ostrzegam, że mam już dosyć rozczarowań.


- Masz chłopaka?
- Nie.
- Dlaczego?
- Mam większe ambicje, niż posiadanie jakiegoś pierdochalsta.


- Kochasz go?
- Nie, spierdoliłam sobie psychikę dla zabawy. 


Starość we wszystko wierzy.
Wiek średni we wszystko wątpi.
Młodość wszystko wie.


Ciało pamięta przelotny dotyk, pare godzin bycia z kimś zostaje na lata. Zapach, głos, tęsknota przypływa znikąd w środku dnia. W inżynierii nazywa się to pamięcią plastyczną materiału, w chemii pamięcią substratu, a w życiu  tęsknotą.


Mam taką myśl, że jutro wszystko się popsuje i jedyne, co mogę z tym zrobić, to się ładnie ubrać.


Czasem jest po prostu źle i tyle wtedy chciałabym Ci powiedzieć. Tak mocno przytulić, ukoić w Twoich ramionach mój strach, którego przecież we mnie za dużo, jak na przeciętnego człowieka.


Świecimy jasno, ale na pewno nie przykładem.



haha.



Czy jest sens oddychania i bycia tu,
jeżeli umarło we mnie już wszystko?



"Bo wszystko przed Tobą
i wszystko przede mną."


Życie potrafi być piękne nie tylko po procentach,
choć nie ukrywam, że też lubię taki rodzaj piękna. 


On nie pytał skąd te blizny
i czemu je zasłaniam swetrem... 


Optymiści akceptują to,
czego nie mogą zmienić. 


Lubiłam kiedy pił. Był szczery jak nigdy. 


Nienawidzę powstrzymywać łez. 


Walczę o honor, walczę o nasze życie. Modlę się do Boga, by nasza strona miała rację, bo choć wygraliśmy, to ja wciąż mogę przegrać, dopóki nie wrócę do domu - do Ciebie. Widzę nasze matki tonące w łzach, dorośliśmy tak szybko. Gdzie podziały się te wszystkie lata?


Znasz to uczucie, kiedy budzisz się obok ukochanej osoby?
No cóż... Ja też nie. 


Lepiej byłoby, gdyby mama usunęła mnie, będąc w ciąży. Zobacz, jakby było pięknie. Ty byś nigdy mnie nie poznał, nie cierpiałabym z miłości. Rodzice mieliby święty spokój. Mama nie płakałaby po cichu, bo znów ją zawiodłam. Najbliżsi znajomi nie musieliby znosić moich ciągłych wahań nastrojów. Sąsiedzi nie narzekaliby, że znów puściłam muzykę za głośno. Ale niestety nie zrobię tego. Nie mam już więcej odwagi na to, żeby łyknąć garść tabletek, popić alkoholem i spaść w wieczną otchłań. Teraz musi mi wystarczyć niebezpieczne wychylanie się na przejściu dla pieszych z nadzieją, że mnie w końcu coś pierdolnie na amen. 


Tęsknota polega na duszeniu się nieobecnością drugiej osoby.


To zbrodnia emocje tłumić. 


Wiesz, On jest spełnieniem moich marzeń.
Miliona zdmuchnięć świeczek, których nigdy nie miałam na torcie. 


Mnie nie zniszczyły fajki i alkohol,
lecz otaczający mnie ludzie. 


'Mówili nieraz: "nie wierz w romantyczne baśnie",
lecz my naprawdę czuliśmy, że mamy szansę.'


Jestem duszą, która lata i błądzi po świecie. To moja przestrzeń o której nic nie wiecie. 


Tylko troszeczkę rozkurwiasz moje wnętrze. 


Tęsknię i mam wyjebane.
Pierdolony paradoks.


Pamiętaj, że zawsze możesz na mnie liczyć. 
Pomimo morderczych kłótni, zaciśniętych do czerwoności dłoni i miliona wylanych łez. 


Samobójcy uciekają od życia. Zaczynają odliczać i przestają oddychać. 


Zapomnieliśmy sobie powiedzieć ile dla siebie znaczyliśmy, jak bardzo byliśmy sobie potrzebni, jak bardzo nie poradzimy sobie bez siebie, jak bardzo osobno jesteśmy nieszczęśliwi, jak bardzo nam siebie będzie brakowało i jak bardzo bez siebie będziemy znaczyli mniej niż nic. 


Nie jara mnie życie. 


Oni słuchają, a nie słyszą. 
Patrzą, a nie widzą. 


Nie jest kurwa okej. Wcale nie jest. Nie widać po mnie? Dziwisz się? Zawsze wszystko ukrywałam i stałam się w tym już mistrzem. Bo co? Mam płakać i się rozczulać? Może czasem w nocy. Nigdy w dzień, nigdy przy ludziach. Pytasz, czy mam uczucia? Nie, przykro mi. Zgubiłam je gdzieś między trzecim załamaniem, a flaszką, którą to załamanie zapijałam. Stałam się innym człowiekiem. I nie mów mi teraz, że nic takiego się nie stało, że będzie dobrze, bo kurwa nie było, nie jest i nigdy nie będzie. 

czwartek, 25 kwietnia 2013

Inne życie?


- Co z nami?
- Już raczej nic kurwa. 



'Weź mocno mnie obejmij, jakby świat miał dziś się skończyć. Ja chwycę Cię mocniej i przytulę, weź mnie dotknij!'


Ty możesz kłamać tak bez końca na tej krętej dróżce, ale nie oszukasz swojego odbicia w lustrze. 


Krokodyle są miłe. Próbują Cię zabić, by potem zjeść. Ludzie są gorsi. Zanim Cię zabiją i zjedzą, próbują się z Tobą zaprzyjaźnić. 


Jednym słowem sentymentalne sranie w banie.


Nie mogłam zasnąć. Dochodziła północ. Podeszłam do okna, siadłam na parapecie, spojrzałam na gwiazdy i myślami wróciłam do wspomnień. Po chwili łzy zaczęły napływać mi do oczu. Wytarłam spływającą mi po policzku łzę i powiedziałam sobie "dasz radę, jesteś silna", po czym rozum dodał "nie pierdol mała, przegrałaś".


Położyłam się w łóżku i zamknęłam oczy. Wrócił śmiertelny smutek. Jednakże im dłużej o tym wszystkim myślałam, tym mniej byłam smutna. Z każdą sekundą spędzoną w pełni świadomości czułam narastającą we mnie wściekłość. I nagle znienawidziłam cały świat. A najbardziej siebie. 


'Bo łatwo coś stracić, a trudniej docenić. Więc nie pisz i nie dzwoń. Już nie rośnie tętno i wszystko mi jedno. Ty, to tylko przeszłość. Więc pij za wolność i wyjście na prostą. Osobno, bo razem nam się zjebał światopogląd podobno.'


A Ty jakim słowem zastąpiłabyś swoje życie?


"Proszę, pozwól mi Cię zabrać
Z ciemności do światła,
Bo wierzę w Ciebie,
że przetrwasz kolejną noc.
Przestań myśleć o
Najprostszej drodze wyjścia
Nie ma potrzeby, by iść
I zdmuchiwać świecę
Ponieważ to jeszcze nie Twój koniec
Jesteś o wiele za młoda
A najlepsze dopiero nadejdzie"


Powinieneś ja przeprosić za wszystko, co złe. Powinieneś ją mocno do siebie przytulić i obiecać, że to całe 'kiedyś' nigdy więcej się nie powtórzy, że przyszłość będzie lepsza. Ona na to zasługuje, bo uwierz, że kocha Cię całym swoim złamanym sercem bardziej, niż niejedna wcześniej Cię kochała. Przejrzyj na oczy i zobacz, że znalazłeś diament wśród tandety, który zrobi wiele dla tej miłości. Przeproś ją. Przeproś za łzy, ból w klatce piersiowej, ból duszy i nieprzespane noce spędzone na zapominaniu Twojego uśmiechu i wszystkich Twoich gestów. Ona na to zasługuje, idioto.


Są chwile, które chciałabym zatrzymać. Ja fotografie w wysokiej rozdzielczości - zbliżać, oddalać, szukać w nich doskonałości. 


Niedoceniana, nieakceptowana, niekochana, słaba, a jednak na tyle silna by żyć.


Sens tkwi w tym, by odszukać coś, co nie pozwoli nam się poddać. 


Przyjdź, poznajmy się od nowa, bo przecież tak wiele się zmieniło. 


Zastanawiasz się gdzie iść i po co żyć, kiedy zwykłe dni bolą zbyt mocno przynosząc wstyd. Wolisz wobec nich być obojętna, przecierasz łzy, wolałabyś nie pamiętać. 


Bo ja tak naprawdę chciałam tylko pić i tęsknić. I umrzeć czasem chciałam. Najlepiej na atak wspomnień. 


Żyjesz? Zastanów się dobrze nad tym pytaniem. Czy żyjesz? Siedzisz wieczorem sama w pokoju, słuchasz dobijających piosenek i myślisz nad tym, co wydarzyło się w ciągu dnia, tygodnia, miesiąca, roku? W dzień chodzisz uśmiechnięta, ale tak naprawdę, to tylko perfekcyjna gra pozorów? Odliczasz godziny do końca dnia, zachodu słońca? Wieczorem ból rozrywa Twoje serce i duszę...?


Nas nie ma już dawno i nie będzie już nigdy. Mam pare blizn, bo kilka chwil pokłuło jak igły. Dziś to tylko parę dni z kalendarza, do których nie wracamy. No cóż, tak się zdarza. 


Chciałam powiedzieć Ci wszystko, nie powiedziałam nawet połowy. 


Zdałam sobie sprawę z tego, że nie jesteś tego wszystkiego wart. 


A teraz milcz i patrz jak mnie tracisz.


Ból tak idealny 
perfekcyjnie wypełnia mnie całą od środka.


Ludzie tak naprawdę mogą mieszkać tylko w innych ludziach. Depresja to nic innego jak bezdomność. 



wtorek, 23 kwietnia 2013

Tratatata.

Mijam kolejny blok, już dawno zrobiło się ciemno. Uśmiecham się do siebie i myślę o głupotach jakie robiłyśmy z przyjaciółkami tego dnia. Sama zastanawiam się skąd my bierzemy te pomysły... przypominając sobie kolejny odpał prawie zaczynam się śmiać sama do siebie. W uszach brzmi ta piosenka... jak ona się nazywała ...Ał! Moja ręka! ... Wracam do otoczenia... Skąd ten facet się tu wziął? czemu on mnie gdzieś ciągnie? Próbuję się oswobodzić ale nic z tego jest znacznie silniejszy ode mnie. Krzyczę ale sama nie wiem czy mi się to udaje bo mam nastawione słuchawki na fula i nie mam jak ich zdjąć, zresztą z tego co widzę nie ma tu nikogo oprócz mnie i tego... hm... zaczynam się mu przyglądać ale nie wydaje mi się znajomy ani miły więc jest pewne muszę jakoś uciec... Zaczyna mnie szarpać, a ja dopiero teraz zdaję sobie sprawę z tego co on chce zrobić. Kopię go ale on mnie tym bardziej do siebie przyciska. Jestem przerażona. Krzyczę ale wokół nikogo. W szamotaninie czuje jego łapy które próbują zsunąć moje spodnie. Nie mam co zrobić i właśnie odpuszczałam kiedy nagle puszcza i odwraca się. Dostrzegam w ciemności jakąś jeszcze jedną sylwetkę. Jestem zbytnio wstrząśnięta żeby zastanawiać się kto to jest. Nie wiem co zrobić! Zdejmuję słuchawki bo zdaje mi się że ta osoba coś krzyczy. teraz słyszę dokładnie "Uciekaj" co za głupota jak mam uciekać jak ktoś właśnie mnie uratował od... nawet nie chcę sobie przypominać tej chwili. To słowo brzęczy mi w uszach ... "Uciekaj". To jest przecież...to jest...On! Sama myśl o nim sprawiła że serce mi biło jakoś dziwnie mocniej. Zawsze mnie denerwował. Taki pewny siebie, myślał że wszystkie dziewczyny za nim szalały. Głupi. Prawdę mówiąc zawsze wywoływał we mnie emocje ale raczej te złe. Nie raczej, na pewno! Przecież on nie mógł mi się podobać. NA PEWNO NIE! ... Zresztą jakie to ma teraz znaczenie Odzyskuję jasność umysłu. Zaczynam więcej dostrzegać. Dostał pięścią w twarz! Aż mnie serce zakuło gdy jęknął z bólu. Przyglądam się bez ruchu temu co się dzieje. Teraz On zadaje mocny cios nieznajomy facet, który mnie napadł chwieje się na nogach i upada. Krzyczę żeby go już zostawił ale on nie słucha, zadaje kolejne ciosy choć on i tak już ledwie się broni. Przed oczami pojawiło mi się co by się stało gdyby on stracił przytomność i jej nie odzyskał a Mikołaj trafiłby do poprawczaka i to przeze mnie! Teraz znów patrzę na bijącego ze wściekłością młodego chłopaka.
-Zostaw go już!
-Co Ty tu jeszcze robisz!?! Idiotko mówiłem żebyś uciekała!-chyba dopiero teraz spostrzegł że tam stoję. Ale jak śmiał tak mnie nazwać!?
-Sam jesteś idiotą, zostaw go i chodz już! Wyobrażasz sobie co się stanie jeśli straci przytomność?
-No co niby takiego? Przynajmniej zapłaci za to co zrobił!
-Ale on nic nie zdążył zrobić!-znowu pojawił mi się ten obraz... przypomniało mi się co działo się zaledwie 5 może 10 minut temu i aż drgnęłam
-Bronisz go? Czy Ty jesteś głupia!?! Wiesz co on chciał zrobić!?! Nie zamierzam mu odpuścić!
Nie wiedziałam już co mam zrobić, myślałam intensywnie jak go od tego pół-martwego faceta odciągnąć. Krzyczałam, błagałam i chodz byłam osobą z natury niedostępną już postanowiłam. Podeszłam, zmusiłam go by odwrócił twarz w moją stronę. W miarę jak zbliżałam twarz do jego twarzy coraz więcej miałam wątpliwości i choć była to mniej niż sekunda to miałam miliony myśli. Dotknęłam jego warg swoimi i przestałam mieć wątpliwości... z chwili na chwilę ten pocałunek stawał się bardziej namiętny. Objął mnie a ja oplotłam rękami jego szyję. Kompletnie zapomniałam o otoczeniu i o tym co zdarzyło się tak zupełnie niedawno. Chciałam mieć go bliżej, chciałam by całował mnie mocniej i chciałam żeby robił już to zawsze...



Opowiadanie nie mojego autorstwa, lecz mojej przyjaciółki. 

"Popoprawiaj to bo zanim Ci to wysłałam to ani razu nie przeczytałam całości i mogą być nielogiczne zdania albo błędy ortograficzne.  trochę wyszło mi banalne ale na końcówkę nie miałam wgl czasu do namysłu ."

poprawiałam tylko jakieś poprzestawiane litery, ale nic poza tym, więc jak coś tam jest nie tak, to sory ^^