niedziela, 22 czerwca 2014

Chandelier.


Każde uderzenie serca przynosi cierpienie. Każdy oddech wiąże się z bólem.
Każdy wschód słońca jest jedynie kolejnym lękiem i strachem.
Ale żyję, wciąż żyję. Mimo że rozpaczliwie pragnę śmierci, ukojenia.


Na tym chyba polega cały tragizm miłości,
że człowiek nie może kochać niczego bardziej
niż tego, za czym tęskni.


Zaczynamy jako nieznajomi, tak samo kończymy.


Cóż to za nieopisana ulga, mieć poczucie bezpieczeństwa przy innej osobie, nie musieć ważyć myśli, anie mierzyć słów, lecz wylewać je wszystkie z siebie, wiedząc, że wierna dłoń przyjmie je i zachowa.


Nie przejmuj się zbytnio tym, co ludzie powiedzą. 
Rób, co Ci się w życiu podoba, jeśli tylko będziesz mogła
później w lustrze spojrzeć sobie w twarz.


Siedzisz mi w głowie tak, jak potrafią tylko nieobecni.


Napisz do mnie czasem i sprawdź, czy już nie żyję.


Ach... Jak ludzie mnie bolą!


Zrozumiałam wtedy dlaczego nie płaczesz, chociaż bardzo boli.
Czasami o bólu trzeba milczeć, bo nie da się go wypowiedzieć.


Cierpienie nie da się opowiedzieć - nie ma smaku, barwy ani kształtu.
Jest tylko ciężarem, który nosi się w każdej komórce ciała.


Moim zdaniem można zużyć całą swoją miłość. 
Moim zdaniem można ją całą zużyć na jedną osobę.
Można kochać kogoś tak mocno i głęboko,
że nie zostaje już nic dla nikogo.


Ludzie trwają krótko, smutki płyną z wódką.


Nie ma w mojej biednej głowie ani jednej oczywistości.


"Jesteś słabością moją, więc dodaj mi siły."


Tęsknić, to mieć nadzieje, że ktoś wróci.



piątek, 13 czerwca 2014

No smoking without me.


Spacer po szczęście? Do monopolowego i z powrotem.


Czasem po prostu nawet nie zauważysz, kiedy przedawkujesz.
Nie chodzi mi o żadne prochy. 
Czasem można przedawkować człowieka.


Czy noc, czy dzień
To wciąż jak sen
Wciąż mrok
O krok od zwłok mój cień


Wszystko, co kiedyś miało znaczenie, już go nie ma.


"Media lansują przekonanie, że prawdziwy przyjaciel ma zawsze dla nas czas, że kiedy tylko zechcemy rzuci dla nas wszystko i przybiegnie pogadać. A to nie jest prawda, bo nasz przyjaciel ma też swoje życie, czyli obowiązki i plany, które nas nie uwzględniają. I nie możemy się za to obrażać. Przyjaźń to coś więcej niż ciągłe bycie razem.


Być obojętnym. Bez duszy i serca.Obojętnie się budzić
i z taką samą wyuzdaną obojętnością zasypiać.
Nosić ją w sercu, jednocześnie serca nie posiadając.
Taka abstrakcja. Nikogo nie całować.
Nikomu nie pozwalać się kochać.
Tylko oddychać i trwać.


"-Chciałem poczuć ból. (...) Nic nie czuję.
- (...) Mogłeś zginąć.
- Czy śmierć jest gorsza od pustki?"


Poczułam, że strasznie mnie do niego ciągnie.
I że strasznie mi nie wolno.


Wiem, że chcesz uciec, ale nie pozwolę Ci na to.
Prędzej czy później musisz komuś zaufać.
Zacznijmy od czegoś prostego.
Od pierwszego kroku. Zaufaj mi.


Brakuje Ciebie w moim uśmiechu.


Czasem obracam się i czuję w powietrzu Twój zapach
i nie mogę, kurwa, nie mogę nie wyrazić tego potwornego,
kurewsko koszmarnego, fizycznego bólu
kurewskiej tęsknoty za Tobą.


Właściwie nie jestem zabawna, 
jestem bezczelna, ale ludzie myślą, że żartuję.


Dzięki psychopatom, ta ziemia się kręci.


"-Pokaż oczy! - powiedział, dotykając jej podbródka. - Najwyższy czas,
żeby ktoś Cię wreszcie zaczął kochać."


Jeśli naprawdę kogoś kochasz, pozwolisz, by złamał Ci serce.



sobota, 7 czerwca 2014

You used me.


Cierpienie wymaga więcej odwagi niż śmierć.


Boli ciało, dusza, psychika. Pokaleczone, posiniaczone, poobijane. Boli każde słowo, każdy dotyk, każdy dzień.


Trzymam się papierosa, żeby się nie zgubić.


Ostrym słowem budzisz mnie ze snu.
W pamięci jak echo, o ściany w głowie uderzasz. 
Nic poza mną i Tobą nie znam. 
A źródło jest we mnie.
Wszystko we mnie.
Poza Tobą.


"Nie trafiła mi się nigdy
(choć nigdy nie mów nigdy)
śliwka bez pestki,
ale człowieka
bez serca
spotkałem"


Dusza nie poddaje się rozpaczy, nim nie wyczerpie wszystkich złudzeń.


Mam teraz trudne rzeczy do przeżycia ze samą sobą.
Tu mi nikt nie pomoże.
Nikt za mnie nie pójdzie.
Najlepiej mnie tak zostawić.


Teraz słuszne i zbawienne byłoby na pewno wstać, wyjść i upić się.


Obawiam się, że w życiu najbardziej pociągające są te rzeczy,
które nas nie chcą lub w każdej chwili mogą nas odtrącić.


"Może zamieniłbym się dziś z kamieniem.
Ja żebym tylko istniał, a on żeby żył."


(...) jestem pewna, że już niedługo się przekonasz, o ile łatwiej Ci oddychać,
jeśli nie wdychasz bez ustanku oparów jego życia,
w którym nie ma już miejsca na Ciebie.


o jedną osobę jest mi
za mało w pustym pokoju


Człowiek potrafi się wyjątkowo zeszmacić,
kiedy nie ma już dla kogo być idealnym...


Chcę uwierzyć w nas, ale wątpię nawet w siebie.


Tego nie da się opisać słowami, wiesz?
Oddalamy się od siebie każdego dnia,
ale nic nie jesteśmy w stanie z tym zrobić,
Wypuszczam Cię z rąk i boli, cholernie boli,
ale nie jestem w stanie tego zatrzymać.



piątek, 30 maja 2014

Never too late to love.


"Wciąż rozmyślasz uparcie i skrycie.
Patrzysz w okno i smutek masz w oku...
Przecież mnie kochasz nad życie...
Sam mówiłeś przeszłego roku...
Śmiejesz się, lecz coś tkwi poza tym.
Patrzysz w niebo na rzeźby obłoków...
Przecież to ja jestem niebem i światem...
Sam mówiłeś przeszłego roku..."



wtorek, 27 maja 2014

Little pieces of hope.


Czasami, mimo, że coś nas niszczy, nie potrafimy od tego odejść.
Czasami po prostu boimy się zmian. 
Czasami samych siebie.
A czasami kochamy zbyt mocno,
by uwierzyć, że miłość potrafi zabić.


Chciałabym odzwyczaić się od wszystkiego,
móc wszystko od nowa widzieć,
od nowa słyszeć, od nowa czuć.
Przyzwyczajenie psuje naszą filozofię.


'Lodowaty wzrok i dłonie,
ale dusza w ogniu płonie.'




Pamiętam dni, gdy szukałam Cię w odbiciach szyb...


"Chciałem napisać jeszcze i o Tobie,
lecz obca jesteś już temu wierszowi,
już każdemu wierszowi jesteś obca, wiesz?"


'Ja, jeden z wielu, ukryty wśród miliarda,
wstydzę się, że jestem.'


Jej oczy nienamacalnie głaskały każdy szczegół jego twarzy...


Czy to nie przyjemne mieć kogoś,
kto chodzi i czek, i czeka, i czeka?


Koniec miłości nie daje o sobie zapomnieć.
Nawiedza snami. Nawiedza ciszą. 
Nawiedzani przez upiory stajemy się jak one.
Życie odpływa słabnie tętno.
Nic się nie rusza.
Niektórzy to aprobują i twierdzą, że to leczy.
To wcale nie leczy. Martw ciało nie czuje bólu.


Ludzie spotykają się w różnym miejscu i czasie.
Mijają, przechodzą.
Czasem nic z tego nie wynika.
Czasem wynika wszystko.


Czekałam, aż ktoś do mnie zadzwoni i powie, że to już koniec.
Nie chodziło mi o to, żeby był to szczęśliwy koniec, tylko jakikolwiek.
Myślę, że czasem można chcieć, żeby coś się skończyło, obojętnie jak.


Coś jeszcze się zdarzy między nami, bo na razie się za mało stało...


"Com miał od ciebie? -
 to, co od kwiatu,
 co zakwitł pięknie
 i wiądł powoli,
 prócz tego -
 imię do poematu
 no i miesiące melancholii."


Nic nie rozumiał. Nie rozumiał, że może skrzywdzić kogoś tak straszliwie,
że osoba ta już nigdy nie dojdzie do siebie. 
Że można po prostu żyjąc, zranić inną istotę tak bardzo,
że rana ta już nigdy się nie zagoi.


Nosisz w sobie smutek, czujesz tęsknotę - 
ona w tobie mieszka od zawsze, od tak dawna,
że nawet już nie pamiętasz za czym dokładnie tęsknisz.



wakacje się zbliżają, a tu jeszcze tyyyle poprawek ;_;