poniedziałek, 19 sierpnia 2013

Zostawiłeś mnie jak zużytą zabawkę.


Zostało kila wspomnień i blizn.
Nic więcej.


Otwórz oczy,
obudzić się czas.


Miłość jest wtedy, gdy On wbije Ci sztylet w serce,
a Ty martwisz się tylko tym, żeby nie ubrudził się krwią.


"- Nigdy nie opowiadałaś mi o swoich przyjaciołach - zauważył.
- Ból -wyszeptałem.
- Boli Cię mówienie o nich? 
Pokręciłem głową. 
- Ból jest moim przyjacielem."


Pokochała tak, jak właściwie nie chciała pokochać.
Pokochała tak, że wszystko zależało od Niego i nie mogła przestać.


Wszyscy pytają dlaczego jestem smutna,
a ja po prostu nie mam z kim być szczęśliwa.


Coraz częściej potrzeba mi czterech ścian, pustego pokoju.
Coraz częściej nogi noszą mnie (z przyjemnością) po wyludnionych chodnikach miast.


"Nie wierzyłem
Stojąc nad brzegiem rzeki,
Która była szeroka i rwista,
Że przejdę ten most,
Spleciony z cienkiej, kruchej trzciny
Powiązanej łykiem.
Szedłem lekko jak motyl
I ciężko jak słoń,
Szedłem pewnie jak tancerz
I chwiejnie jak ślepiec.
Nie wierzyłem, że przejdę ten most,
I gdy stoję już na drugim brzegu,
Nie wierzę, że go przeszedłem."


I dziś pijemy za wszystkich fałszywych przyjaciół, za zranione uczucia,
za wszystkich tych, którzy nas zostawili, za każdą osobę,
przez którą wylaliśmy chociażby jedną łzę, bądź na naszej twarzy
zagościł przez nią smutek. Wasze zdrowie...


Zakochuję się, chociaż nie chcę. Postanawiam, że nigdy się nie otworzę,
nie zaufam, nie odkryję przed nim. Postanawiam tak, bo czuję, że tracę dystans.
Tracę dystans do człowieka, który jest wystarczająco mądry, by mnie skrzywdzić.


"Kłótnie, chora miłość, bez sensu związek, zazdrość, obawy, nerwy, nasz problem,
a i tak Cię kocham i wierzę w szczęście, nie dociera do mnie nic, to przecież bezsens..."


Człowiek może odczuwać nieszczęście tylko do pewnego określonego stopnia,
wszystko zaś, co przekracza jego wytrzymałość, może go tylko zniszczyć
lub uczynić obojętnym.


Kiedy tęsknię,
zamykam oczy i jesteś.


Czułam się przy nim tak wyróżniona i tak jedyna,
jak przy nikim innym na świecie.


Uśmiecham się tylko wargami.



"Jeśli on cię kocha i ty w to wierzysz
mała, mała, padasz na kolana
jeśli on cię kocha kiedy jesteś martwa i stracona
całujesz, całujesz mordercę, kociak dalej gra
ale on wczołgał się do środka twojej zranionej duszy
nigdy nie pozwoli ci odejść

Jeśli on cię kocha, nie kocha cię wcale
bądź jedyną, która go zostawi, kochanie, nie daj się złapać
jeśli on cię kocha, rozpalił twoje serce
nienawidzę być jedyną, która powie ci, że on jest kłamcą 
jeśli on cię kocha, nie kocha cię wcale.

Niech się zbliży, bądź lalką,
on daje ci tylko spróbować, ale ty chcesz to wszystko
ale jeśli potkniesz się zanim upadniesz
to tylko spróbuj odrobinę albo stracisz to wszystko."

♥ ♥ ♥

piątek, 16 sierpnia 2013

Wal się, kotku.


To Ty wszystko zniszczyłeś.
Ja tylko skończyłam. 


Kochała Go ponad wszystko, starała się, żeby wszystko było między nimi okej. Był jej najlepszym przyjacielem, jednak nie zauważył, co się z nią działo. Potrzebowała jego obecności, żyła z niej. To on był jej tlenem, niezbędnym składnikiem do tego całego gówna w jakim żyła. Każdego dnia myślała o śmierci. Doszło do małej sprzeczki, po której nie rozmawiali przez dłuższy czas. W końcu nie wytrzymała rozłąki. Otworzyła okno, zamknęła oczy, jeden krok, a później tylko dźwięk jadącej karetki, której nie zdążyła już usłyszeć. Umarła.


Moje serce rozpadło się na milion małych kawałków,
byś choć jeden mógł znaleźć i przypomnieć sobie o mnie.


Bajka się skończyła.
Księżniczka nie wytrzymała psychicznie.


Nigdy nie byłam taka pewna swoich uczuć,
jak wtedy, gdy Cię straciłam.


Nie jesteś wart moich przeszklonych źrenic.


- Całe życie przed Tobą.
- Brzmi przerażająco.


Nie chcę być,
jeśli nie ma Ciebie, rozumiesz?


Że słońce wstanie, to pewne. 
Niepewne jedynie jest to,
czy my wstaniemy, aby je powitać...


Każde wspomnienie niesie ze sobą ukłucie śmierci.


- Jak się czujesz?
- Fatalnie.
- W jakim sensie?
- W każdym sensie.


Nie żyj nadzieją,
bo umrzesz.


A jedyne, co jeszcze trzyma mnie przy życiu to to,
że patrzymy w to samo niebo. 


Nigdy więcej nie zatruwaj słów goryczą.
Nigdy więcej mnie już nie karz martwą ciszą. 
Nigdy więcej nie patrz na mnie takim wzrokiem.
Nigdy więcej nie miej takich zimnych oczu.


Skąd ta krew na moich ustach? Nowe ślady na nadgarstkach? Czemu pustym wzrokiem błądzę znów bez celu? Czemu głośnym śmiechem maskuję swój ból? Czemu wciąż mam smutne oczy? Skąd mój chłód i obojętność? Czemu zapalniczka wypadła mi z kieszeni? Czemu znów wolę zostać sama w domu? Skąd ciągłe obrzydzenie mam do życia? Skąd ta bariera wokół mnie? Skąd zaciśnięte pięści i opuszczona głowa?
'Czemu' i 'skąd' - spytasz.
Nieważne.



"Sprawiasz, że chcę umrzeć
Nigdy nie będę wystarczająco dobra
Sprawiasz, że chcę umrzeć
I wszystko co kochasz
Spali się w świetle
Za każdym razem, kiedy patrzę w Twoje oczy
Sprawiasz, że chcę umrzeć

Skosztuj mnie, wypij moją duszę
Pokaż mi rzeczy,
Których nie powinnam znać
Gdy tutaj na wzgórzu wschodzi księżyc w nowiu"

♥ ♥ ♥

czwartek, 15 sierpnia 2013


A więc tak... Założyłam nowego bloga z opowiadaniem/książką, czy jak to tam można nazwać. Oczywiście nie będzie to arcydzieło, ale jak komuś się będzie nudziło, to może się nadać. Zaraz pojawi się prolog (tak, geniusz ja, dostałam natchnienia o piątej rano). Ogólnie chcę dodawać jeden rozdział tygodniowo. Jak się z tego nie będę wywiązywać, to niech mnie ktoś kopnie w dupę, proszę.



środa, 14 sierpnia 2013

Potrzebuję stabilizacji w sprawie miłości.


Było fajnie przez chwilę.
Depresyjnie przez długie miesiące.


Zabijam w sobie resztki człowieczeństwa, którym jakimś dziwnym trafem udało się wyjść ze mnie na zewnątrz. Zaciągam je z powrotem do środka i duszą w sobie, aż w końcu i tam nic nie zostaje. Tylko ból wypracował sobie na tyle odporny system odpornościowy, że żadna trucizna nie niszczy go skutecznie i po pewnym czasie znów powstaje ze zgliszczy. Wyimaginowałam sobie swoją własną postać, tą niezależną i całkowicie oddzieloną od społeczeństwa. Niespotykającą się z innymi, nie oddychającą, niedotykalną. I co najważniejsze - nieistniejącą. Zazdroszczę jej buntu. Potrafi siedzieć całymi dniami w jednym miejscu nie myśląc i nie czując. Nie potrzebując niczego. Nie musi słyszeć głosu innych, bynajmniej ten co sam w niej siedzi. Żyje, ale nie zabija czasu. Dzień może być ciągłym, ckliwym porankiem czy ciągnącym się popołudniem. Nie potrzebuje snu i leków. Nie potrzebuje pomocy psychologów i psychiatrów. Nie robią jej licznych psychoanaliz, bo wytworzyła sobie swój własny system odpowiedzialności. Przecież nic złego się nie dzieje. Nie sięga po żyletki i nie potrzebuje widoku krwi. Nie ulega karetkom i wiązanemu kaftanowi. Nie musi być spokojna czy też pełna chęci życia. Nie potrzebuje imienia, jest po prostu swoistym bytem mnie, nikim, ale też wszystkim co posiadam. Gra i kieruje osobowością apatyczną, depresyjną, nihilistyczną i zamkniętą. W nocy potrafi zbić mój całoroczny tok leczenia i wypowiedzieć słowa, których tak naprawdę nie potrzebuje ona jak ja. Nawleka na moją powierzchnię świadomych przeżyć, myśli, uczuć, zachowań w ukrytej części psychiki, w której istnieją zakazane pragnienia, nicie z myślami samobójczymi, osobowością schizoidalną i białymi ścianami z brakiem klamek w oknach, pod ciągłą obserwacją. Owa określana jest jako ciemna, inna strona, inna połowa naszego istnienia. Bezimienna depresja, którą sama sobie wytworzyłam i opanowałam, nie powinna być groźna. Kierując moim życiem zmienia bieg zdarzeń i wyznacza linie, biegnące ku dołu. Spadam. 


Czujesz jaki ból potrafi zadać miłość.
Złamane serce boli bardziej niż złamana kość.


Szukam Cię - a gdy Cię widzę, udaję, że Cię nie widzę.
Kocham Cię - a gdy Cię spotkam, udaję, że Cię nie kocham.
Zginę przez Ciebie - nim zginę krzyknę, że ginę przypadkiem.


Wielu mnie nienawidzi, ale spływa dziś to po mnie.


Uciekła z niej miłość i zgubiła się radość. Oczy ma popękane. Kiedyś śmiała się częściej, dziś uśmiecha się rzadziej. I choć nie powinna, to wygląda już starzej.


Jebane dno jest po to, żeby się od niego odbić.


Żyj chwilą. Powtórek w życiu nie ma.


Wiedziałam tylko, że znów mi coś odebrano. Tym razem bezpowrotnie.


"Zapominamy, że życie jest kruche, delikatne, że nie trwa wiecznie.
Zachowujemy się wszyscy, jakbyśmy byli nieśmiertelni.
Codziennie patrz na świat, jakbyś oglądał go po raz pierwszy."


"Wiem co to smak rozstania, wiem, że ten brak pochłania...
Może dlatego tylu z was się z tym utożsamia."


Wszystko takie inne. Wszystko takie dziwne. 
Wszystko takie obce. Wszystko takie chujowe.


Wcale nie chcę do niego wracać, ale wracam, bo jeśli nie wrócę, 
będę cały wieczór sama i smutna. A wolę być tylko smutna.


"Wylecz mnie
z tej miłości do Ciebie,

wylecz moje serce
niepokornie
stęsknione Twojego oddechu,

wylecz moją duszę
zachłannie
topiącej się w niespełnionej
czułości grzechu...

albo

zakochaj nas."


Te chore, sprzeczne ze sobą nawzajem emocje, 
przeszywające od środka
niczym rozczarowanie o poranku
i bezsilność na dobranoc.



No a więc wróciłam - jak widać - i bardzo się z tego powodu cieszę.
Bo kurwa - nie sądziłam, że kiedykolwiek to powiem - tęskniłam za domem.
Ale tylko za domem. W postaci samego budynku.
Za życiem w nim z rodziną - nie.
Zresztą zbrzydło mi to życie z nimi tutaj już po 15 minutach.
Na szczęście wyjechali sobie w góry.

Libster Blog Awards & Versatile Blogger Awards.


Dziękuję Viper za nominację :)

Odpowiedzi na pytania:

1. Słuchasz konkretnego gatunku muzyki, czy starasz się nie ograniczać?

Raczej się nie ograniczam.

2. Byłaś na koncercie swojego idola / swoich idoli?

Nie mam idoli.

3. Chcesz wyjechać z Polski po ukończeniu szkoły?

Nie.

4. Co myślisz o samobójcach?

Osoby, które są wrażliwe, uczuciowe i pomimo tego, że to jest w nich piękne, nie potrafią z tym żyć. Ludzie im na to nie pozwalają. Ludzie ranią, a ich zabija wewnętrzny ból. Są samotni...To nie są tchórze. To osoby, które mają nadzieję, że po śmierci zawitają w nowym, lepszym świecie, że ból zniknie, że będą w końcu szczęśliwe.

5. Masz osobę, której bezgranicznie ufasz?

Tak.

6. Zdarzyło Ci się kiedykolwiek powiedzieć do nauczycielki 'mamo' albo do nauczyciela 'tato'?

Nie.

7. Ulubione danie?

Nachosy.

8. Z którą kulturą się utożsamiasz - wschodu, czy zachodu?

Zachodu.

9. Piłaś kiedykolwiek Bubble Tea?

Jeszcze nie.

10. Masz jakąś pasję?

Poszukuję czegoś dla siebie jak na razie.

11.  Wolisz horrory, czy komedie?

Komedie.

Nie nominuję teraz nikogo, gdyś niedawno to robiłam, a od tego czasu nie znalazłam innych ciekawych blogów.