wtorek, 12 marca 2013

It's not meant to be...


To nie tak miało być...


- Mamo, idę się zabić. Narka. 
- Ok, tylko wróć na kolację. 


I nagle zdałam sobie sprawę z tego, że jednak już nie żyję. Nie widziałam w sobie żadnych oznak istnienia. Krew nie płynęła, oczy nie płakały, usta nie mówiły. Wszystko we mnie było takie puste... Nie miałam niczego, co mogłoby świadczyć o tym, że jednak kiedyś obudzę się z tej śpiączki i znów wrócę, i będę tym samym człowiekiem. Leżałam tak bez oznak życia i nie mogłam odejść. Nie mogłam żyć i nie mogłam umrzeć. Cóż za ironia... W moim życiu było tyle śmierci, a w mojej śmierci tyle życia... I błąkałam się gdzieś bez celu, bez duszy, bez ciała. Byłam niczym. Drobnym okruchem pozbawionym nadziei. Ja nie żyłam. Wiedziałam, że nie można żyć, kiedy serce umarło. Wiedziałam, że dusza nie może żyć w martwym ciele. Byłam trupem, który żyje i choruje na śmierć... 


Do najprzyjemniejszych momentów w życiu należą te, w których nie możesz przestać się uśmiechać po spotkaniu lub rozmowie. 



A ja widzę, że świat już prawie runął i co? I mam kurwa dobry humor. 


A jak urosnę, to chcę nadal Ciebie mieć.


Wiesz co najbardziej boli? Idziesz w te same miejsca, ale bez tych samych ludzi. 


'Tylko nie krzycz, bo to nie miejsce na krzyk. I nie ma lepszych niż Ty i nie masz więcej niż nic.'



'Obiecaj mi, że kiedyś odnajdziemy szczęście, a wszystkie złe wspomnienia zamienimy w lepsze. Choć wiele się zdarzyło, wiem, że stać nas na więcej. Ja wciąż mam nadzieję i czekam.'


Mimo wszystko warto wierzyć, że to co najpiękniejsze dopiero przed nami. 


Uwielbiam tę ciszę, kiedy nos się już kończy, a dzień nie ma odwagi się jeszcze zacząć. Ciszę, w której świat na chwilę się zatrzymuje, wstrzymuje oddech, żeby przygotować się na świt, nowy dzień. 


I jeżeli całujemy się do bólu - to jest słodycz. A jeżeli dusimy się w krótkim, gwałtownym, wspólnie schwyconym oddechu - ta sekundowa śmierć jest piękna...




Jesteś kimś znacznie ważniejszym od tak zwanego 'sensu życia'. 


Tymi głośnymi hitami zagłuszam rzeczywistość. Nie chcę, żeby dotarło do mnie, że Ciebie już nie ma. 


Usunąć się na bok, spakować walizkę. Pod pachę wziąć ulubioną książkę, wyrzucić kartę sim. Wypisać się ze szkoły, zamieszkać w innym miejscu. Zacząć od nowa, z czystym kątem. 


Cały wieczór bez słów mijaliśmy się w przejściu. Łączyła nas tylko ilość wypalonych skrętów. 



Samotność jest wtedy, kiedy otacza Cię mnóstwo osób, ale brakuje tej jednej. 


Nie pamiętam który raz mówię 'czas się ogarnąć'. 


'Chcę tylko z oczu im zejść, pójść gdzieś, jak cień rozpłynąć się w mroku.'


Bo głupia nieśmiałość potrafi spieprzyć wszystko. 



Chcę odpłynąć gdzieś tam, gdzie nie ma żadnego z Was. Chcę zacząć od nowa, od samego początku. Chcę zniszczyć te wszystkie mury, które przede mną postawiliście. Chcę. Potrafię. Mogę. 


'Niebo pochmurne, białe, zbite jak cukrowa wata, tylko nie było słodkie, jak jej usta tamtego lata.'


Ja nie żyję. ja tylko pozornie pobieram tlen do płuc. 


Nienormalne jest to, że wolę rozmawiać ze ścianą niż z drugim człowiekiem. 





taki tam kawałek marca, kwiecień, maj, kawałek czerwca i wakacje *.*

sobota, 9 marca 2013

Escape from reality.


Ucieczka od rzeczywistości. 


Ty już mnie kurwa nie pamiętasz, a ja za Tobą wciąż tęsknię. 


- Miała idealne życie... Dlaczego to zrobiła? Dlaczego chciała umrzeć? Miała świetną sytuację w przyjaźni, kochanego chłopaka, idealną figurę, dobre oceny... 
- Ona po prostu chciała umrzeć szczęśliwa. 


Pesymista widzi ciemny tunel, optymista światełko w tunelu, realista nadjeżdżający pociąg, a maszynista trzech idiotów na torach. 



Jeśli nikomu na mnie nie zależy, to czy jeszcze w ogóle istnieję?


Zaciskasz pięści, podnosisz głowę i ze łzami w oczach szepczesz, że wszystko się ułoży. 


Znałam doskonale każdy jego ruch, z zamkniętymi oczami potrafiłam odtworzyć całą jego sylwetkę. Wiedziałam o nim wszystko. Jego zauroczenie nią. Jego spojrzenie w jej stronę. Jego poczucie winy w stosunku do mnie. Znałam go tak dobrze, ale nigdy nie przypuszczałam, że wybierze jednak mnie, a nie ją. 


Ludzie nie umierają przez samobójstwo. Ludzie umierają przez smutek. 



Gdy rzucają w Ciebie kamieniami, bądź nowoczesny - odrzuć cegłą. 


Tylko wtedy dam sobie radę, kiedy Ty będziesz ze mną. 


Od dziś będę tylko piękniejsza i bardziej uśmiechnięta. Aż zauważysz, jak wiele możesz stracić. 


'A to, co płynie mi z oczu, to ostatnia łza. Ostatni raz tutaj kurwa padam, by wstać.'




Chciała. Tylko chciała też czegoś więcej. Chciała, żeby jakoś pokazał, że naprawdę jest ona i tylko ona. 


I tak to jest, że mimo dobrej woli, wszystko co piękne kiedyś się spierdoli. 


Urodziłam się, żeby być szczęśliwa, a nie normalna...


Czy kiedyś pomyślałam o tym, żeby od niego odejść? Tak. Lecz po co? Przecież wiem, że będzie jeszcze gorzej niż jest. Wiem, że bez niego sobie nie poradzę. Wiem, że bez niego będzie pusto, nie będę istnieć. 



Goniąc życie nie zgub siebie. 


'Nikogo nie obchodzi, co się stanie dziś ze mną.'


Czasem życie daje niezłego kopniaka po to, byś potrafił docenić czekające szczęście. 


Choć nic się nie zmieniło jest zupełnie inaczej. 



Bolesne tracić wszystko, o co się walczyło.


Ty wciągasz jak narkotyk, bezwzględnie uzależniasz. Co dzień Ciebie zażywam i nie mogę przestać. ♥



Podobno nie mam uczuć i jestem zbyt oschła. Podobno jestem arogancka, wredna, podła i niemiła. Podobno zajebiście mi się z tym żyje. 


Więcej snu, więcej spokoju, więcej Ciebie...





Może kiedyś wstawię tu zdjęcie swojego ryja... Ale to plany na daleką przyszłość xd. 

czwartek, 7 marca 2013

You’re the swing set.


Ty jesteś niezdecydowany. 


Mimo wszystko potrzebowałam tego bałaganu, który robił w moim życiu. 


Człowiek pozbiera się po wszystkim, ale już nigdy nie będzie taki jak dawniej. 


Zasypiam z myślą, że jutro będzie lepiej. Codziennie to samo. 



Chcę Ci powiedzieć, co u mnie słuchać. Chcę powiedzieć, jak ciężko mi bez Ciebie oddychać. 


Nie pozwól mi znów umierać. 


Sto powodów, by odejść i jeden, by zostać, a Ty i tak wybierasz to drugie. 


Chciałabym w końcu spokojnie przespać noc. Bez żadnego filozofowania, zamartwiania się. Naprawdę, chciałabym. 



'Dziś nie wiem sam, czy kiedyś będę szczęśliwy, czy zdechnę smutny.'


Tracimy nadzieję. Z każdym dniem, z każdym oddechem, z każdym wypalonym szlugiem. 


Miłość poznajemy po tym, jak długo o nią walczymy i ile jesteśmy w stanie dla niej zrobić. 


Czasami wydaje Ci się, że nie masz po co żyć. I wtedy wpadasz w jego ramiona, które nadają sens temu wszystkiemu. 



'- Wierzy pan, że po śmierci będzie lepiej?
 - Oczywiście, że tak. Tylu tam poszło i jeszcze nikt nie wrócił, to musi być tam lepiej.'


Ale prawda jest taka, że mam ciężki charakter i marne szanse, by się zmienić. 


Jestem samotnością. Jestem wolnością. Jestem lękiem. Jestem psychologiem. Jestem schizofreniczką. Jestem narkomanką. Jestem człowiekiem. Kim jestem?


Fuck yesterday. Fuck tomorrow. Fuck today. Fuck lies. Fuck life. Fuck it. Fuck this. Fuck that. Fuck them. Fuck her. Fuck him. Fuck you. Fuck absolutely everything! 



Nie wiesz co czuję. Nie widziałeś mnie, jak nie mogłam zebrać się z łóżka, bo dusiłam się łzami. Jak poduszka była mokra od wylanych uczuć, a na policzku odbijał się materiał prześcieradła. Nawet nie zdajesz sobie sprawy, jak cholernie cierpiałam po jego odejściu, gdy nagle cały świat wydawał się obcy, każdy przechodzień podobny właśnie do niego, każda piosenka opowiadała właśnie o nim i nie było myśli, która nie uwzględniłaby jego osoby. Może zewnętrznie nic nie było widać, idąc po ulicy uśmiechałam się jak idiotka, ale wewnętrznie wszystko pękało, a pierwsza rysa poszła od serca. 


A pamiętasz nasze pierwsze spotkanie? Te nieśmiałe spojrzenia? To, jak pierwszy raz wpadliśmy sobie w ramiona? To, jak nasze wargi złączyły się w jedną całość? To, jak pierwszy raz powiedzieliśmy sobie 'kocham'? Pamiętasz? Ja tak. Pamiętam, wspominam i chcę, by przeżyć jeszcze raz tak wspaniałe chwile. Z Tobą. Nie z nikim innym, bo tylko Ciebie kocham tak, jak nikogo innego nigdy więcej. 


Trzymam kciuki za jutro, za pojutrze i za kolejny tydzień także. Trzymam kciuki za całe przyszłe życie, liczę na szczęście, na kilka powodów do uśmiechu, na kogoś bliskiego, na jego ramiona, na wspólne życie. 


Wiesz, co najbardziej nas denerwuje? Monotonia. Brak zmian, przygód. Brak możliwości na poczucie smaku wolności, czegoś zupełnie obcego. 



Nie ma się czego bać i chlać i chlać i chlać, ziom. 


Co z tego, że się upijamy? Co z tego, że nie śpimy? Po prostu dobrze się bawimy. Nie obchodzi nas, kto to ogląda. Co z tego, że wychodzimy? Tak powinno być. Żyć młodo, dziko i być wolnym!


Słuchaj rad moich, ale decyzję podejmuj sam. 


'Otwierałem oczy i byłem przerażony tym, że się obudziłem, dlatego z całej siły starałem się znowu zasnąć, żeby jeszcze nie zaczynać tego dnia, który będzie trzeba przeżyć tylko po to, aby jutro nastąpił kolejny, dokładnie taki sam.'





Mam dosyć szkoły. 

wtorek, 5 marca 2013

Don't make me close one more door. I don't want to hurt anymore.


Nie zamykaj przede mną jeszcze jednych drzwi. Nie chcę więcej cierpieć. 


Nie pozwalałam sobie przyzwyczajać się do niego. Nie wyszło. 


Nic tutaj nie rozprasza. Ani zapach, ani wygląd, ani to, że piersi są zbyt małe. W sieci obraz samego siebie kreuje się słowami. Własnymi słowami. 


'Wiesz, tak przy okazji kurwa, dziś zostawiasz mnie po raz ostatni.'



Uśmiechnij się nawet, gdy ranią te słowa. 


Osoby, które poznajemy przez przypadek, zazwyczaj robią najwięcej zamieszania w naszym życiu. 


Dzisiaj znów słuchałam jego poczty głosowej. 


'Nie mam pojęcia, co się stało ze mną. Coś zamieniło światło w ciemność.'



Chodź, pogadamy. Pogadamy o tym, co może być, udając, że tego, co było nie pamiętamy. 


Miłość, to jest takie coś, że bardziej Ci zależy na szczęściu pewnej osoby, niż na swoim. 


Mam kamizelkę kurwoodporną, suko. 


Mam już Ciebie. Moje serce więcej nie potrzebuje. ♥



Jestem suką. Amen. 


Każda chwila, to nowy wątek. Każdy koniec, to nowy początek. 


'Jak się jebie, to wszystko.'


'Ja właśnie płakałam. Nie po wierzchu. Czułam coś takiego, jakby łzy wypływały z drugiej strony moich oczu i spływały do wewnątrz mnie. Doświadczył pan może takiego płaczu?'


Powiem Ci coś w zaufaniu. Kocham Cię całym sercem, zrozum to draniu. 


Pytasz, czy żałuję? Żałować, to można zjedzenia czekolady w drugim tygodniu diety. A ja? Ja kurwa nie mogę tego przeboleć. 


Ludziom się w dupie poprzewracało. 


Z zewnątrz jak z kamienia, stanowię siłę. Od środka roznoszą mnie uczucia. Przeważa miłość, lecz co chwilę rodzi się ból. 


Pamiętaj mnie - o tyle proszę. 


Pierdolone skurwysyństwo dopada mnie co dzień. 


Wiedziałam, że jest złym, zepsutym do szpiku kości gnojkiem, a i tak mnie do niego ciągnęło. 


Czasami zastanawiam się nad tym, czy inni ludzie zrobiliby to samo dla mnie, co ja robię dla nich. 




Dzięki za tyle wejść ;*

sobota, 2 marca 2013

Stay in my arms, if you dare.


Zostań w moich ramionach, jeśli potrafisz. 


Znajdź mnie. Czekam wśród ludzi wmawiających Ci, że miłość to stos bzdur. 


Lubię czuć ból, bo uświadamia mi, że jeszcze żyję. Że żyję, choć już raczej nie powinnam. 


Musisz mnie poznać kilka razy, żeby naprawdę zrozumieć. 



Rzygam szarą rzeczywistością. 


Pójdę do szkoły, będę się śmiać, rozmawiać. Zawsze tak jest. A potem zostaję sama i nie zdajesz sobie sprawy, jak moje myśli są wtedy bliskie zrobienia czegoś bardzo złego. 


Zamknij oczy, ale nie umieraj. Masz prawo do płaczu. Ale potem wstań i walcz o następny dzień. 


Szkoda, że nie obchodzi Cię fakt, że ja tu umieram z tęsknoty. 



By cieszyć się życiem potrzebny jest ktoś, kto sprawi, że stanie się ono czymś więcej niż szarą rzeczywistością. 


Błogosławieństwem i zarazem przekleństwem człowieka jest jego mózg. Tam rodzi się chęć do życia i tam ona umiera. 


Milczenie tworzy tajemnicę, a tajemnica pociąga. 


Pomyśl sobie, jak wiele przypadków i zbiegów okoliczności musiało zaistnieć, aby doprowadzić do naszego spotkania. 



'Mogę dać Tobie wszystko i być Tobie tak bliskim, i chcę tylko Ciebie w zamian, bo to Ty jesteś tym wszystkim.'


Prawda o prawdzie jest taka, że boli, więc kłamiemy. 


Powiedz czemu cały czas oczekujesz cudu? Cud to życie, więc dobrze swoje zbuduj. 


Pewnego dnia, gdy będę silna podejdę do Ciebie i wykrzyczę Ci prosto w twarz wszystko, co przemilczałam z miłości. 



Życie nie sprawia, że spotykasz ludzi, których chcesz spotkać. Życie daje Ci ludzi, którzy muszą Ci pomóc, zranić Cię, pokochać, opuścić i sprawić, że staniesz się osobą, którą masz się stać. 


Straciłam wszelką równowagę. Myślę, że najgorszą częścią tego wszystkiego, nie było utracenie jego, tylko to, że straciłam siebie. 


Zakochałam się w nim, gdy byliśmy razem, ale pokochałam go jeszcze bardziej, gdy dzieliły nas tysiące kilometrów. 


Ja tylko walczę o siebie. Ja tylko nie chcę umierać. Ja tylko chcę pokochać. 



'Ile razy myślałeś, że to już Twój koniec? Ile razy chciałeś się poddać, szczerze powiedz?'


Bliskość Twoich ust doprowadza mnie do szału. 


To, co czułam po Twoim odejściu można porównać do utraty wszystkiego, co dla człowieka ma wielką wartość. Można porównać do utraty jedynego sensu i powodu do życia. 


Pamiętam początek, kiedy to zaczynała się nasza miłość. Żadne z nas nie było pewne swoich uczuć. To był początek naszej historii, która miała się skończyć niebawem. Kto wie, dlaczego trwa nadal...? Żadne z nas nie jest gotowe na miłość, a przynajmniej nie na tak prawdziwą i wielką. Żadne z nas nie jest gotowe na dźwiganie tego ciężaru, a jednak oboje brniemy w to dalej, nie wiedząc, co przyniesie jutro. 





Słońce <3