środa, 29 maja 2013

Help me.


Nie ukrywam, że ulegnę jeszcze raz i popełnię po raz setny ten sam błąd.



Brak mi tego ciepła, które od niego biło.


Może pomyślę o Tobie przypadkiem, gdy będę stać na parapecie jedenastego piętra. Przeraźliwie pustym wzrokiem popatrzę na małe postacie, usiłując ujrzeć wśród nich właśnie Ciebie. Może zdobędę się wtedy na odwagę, wyciągnę z kieszenie telefon i wykręcę Twój numer. Wezmę głęboki oddech, ale się nie odezwę. Może gdy powieki zacisną mi wspomnienia wrócę do dni, w których jeszcze byłeś. A potem po prostu skoczę. 


Czułam się źle, kiedy wstałam rano.
Nie wiem, czy to przez ten sen, czy się coś naprawdę stało.
Pierwszy wdech - jakby płuc brakowało.
Myślałam, że krew rozerwie mi łeb...
Ale to i tak chyba nie moje ciało.


To mój wybór, nie mów mi co jest słuszne, wystarczająco długo myślę o tym zanim usnę. 


Zatrzymałabym Cię przy sobie mniej więcej do końca życia.


Chciałabym, żeby ktoś w końcu wziął to wszystko na serio. Te wszystkie smutne opisy na gg, dołujące piosenki, łzy, palenie, picie i ciągłe zamykanie się w czterech ścianach. Chciałabym, żeby ktoś w końcu zrozumiał, że to jest na poważnie, że nie robię tego dlatego, że użalam się na sobą, ale że to jest moje ciche wołanie o pomoc... O pomoc, którą nie tak szybko przyjmę. 


Kim tak właściwie jestem?


Pożegnała się, przeprosiła i więcej już nie wróciła...


Jedna kłótnia z niewłaściwą osobą i już masz ochotę umrzeć...


Ważne jest to, kogo się trzymasz, kiedy zgasną światła.


My najbardziej lubimy to, co jest zmienne i kapryśne, nieoczekiwane i dziwne: brzeg morza, który jest trochę lądem i trochę wodą, zachód słońca, który jest trochę ciemnością i trochę światłem i wiosnę, która jest trochę chłodem i trochę ciepłem.


Myślę, że najtrudniej jest mówić o najważniejszych rzeczach. 
Wstydzimy się ich, gdyż słowa umniejszają je. 
Sprawiają, że to, co w naszej głowie wydawało się wielkie i wspaniałe,
po wypowiedzeniu staje się okrutnie zwyczajne.


- Wiesz co mnie najbardziej wkurza u takich ludzi jak ty?
- No co?
- Wszystko kurwa.


Obudziłam się około czwartej i doszłam do wniosku, 
że życie jest diabła warte, ale trzeba żyć, tak po prostu.
Dla świętego spokoju, że -niby- "w sercu rana",
wypiłam szklaneczkę koniaku i chodzę zalana od rana.



""Życie to odrobina więcej niż ten wydech, wdech."

"Mamy marzenia, którym tylko śmierć może położyć kres."

"Wczoraj świat witał solą, chlebem jutro powie won."

"Trzeba mieć umysł czysty, by nie dać się tu przerobić."

"Nie czekaj na ód szczęścia, same asy w ręku masz."

"To czas na przełom, tylko teraz mogę zrobić ruch. Odłącz aparat - bije serce, oddycham znów. Dziś urodziłem się na nowo, nowy czuje głód. Nowy świt, wstaje słońce tu. Zostawiłem te dni gorsze, zapominam do nich dróg."

"Dobrze wiem, że jeśli nie ja sam, nikt nie zatrzyma mnie."

"Jeśli nie dam sobie szansy, to nie da mi jej nikt."

"Gdy ktoś pyta jak jest, to wolę jednak zmienić temat."

poniedziałek, 27 maja 2013

Syn: "Tato, czy mogę Tobie zadać pytanie?"
Ojciec: "Tak, oczywiście, a o co chodzi?"
Syn: "Tato… ile zarabiasz na godzinę?"
Ojciec: " To nie jest twoja sprawa, a w ogóle dlaczego pytasz o takie rzeczy"
Syn: ". Ja tylko chciałem wiedzieć, ile zarabiasz na godzinę…nie gniewaj się"
Ojciec: "Jeśli musisz to wiedzieć, zarabiam 250 zł na godzinę."
Syn: "Ohhh”… spuścił wzrok i ze smutkiem zapytał...
"Tato, czy mógłbym od Ciebie pożyczyć 50 złotych?"
Ojciec był wściekły.
„Synu jeśli tylko dlatego pytasz, że chcesz pożyczyć pieniądze aby kupić głupią zabawkę lub inne bzdury, to w tej chwili maszeruj prosto do swojego pokoju i wskakuj do łóżka. Pomyśl o tym, dlaczego jesteś taki samolubny. Ja ciężko pracuje każdego dnia dla… takiego dziecinnego i egoistycznego zachowania jak Twoje?!
Chłopiec cicho odszedł do swojego pokoju i zamknął drzwi.
Mężczyzna usiadł i zaczął się jeszcze bardziej nakręcać myśląc o pytaniach małego chłopca . Jak on śmie pytać żeby tylko wyciągnąć pieniądze?
Minęła godzina, emocje opadły i mężczyzna zaczął się zastanawiać:
„Może mały rzeczywiście potrzebował tych 50 zł na coś niezwykle ważnego.. przecież do tej pory nie za często prosił o pieniądze ”. Wstał , ruszył spokojnym krokiem w stronę pokoju synka i otworzył drzwi..
"Synu, śpisz?"- zapytał.
"Nie tato, nie śpię".
"Pomyślałem, że trochę za ostro zareagowałem na Twoje wcześniejsze pytania …Wiesz, że ciężko pracuje a to był szczególnie męczący i długi dzień… Wyjął banknot . ”Oto 50 złotych o które prosiłeś..."
Chłopiec usiadł prosto i uśmiechnął się. "Och, dziękuję tatusiu!"
Następnie, sięgając pod poduszkę swoją małą rączką, wyciągnął kilka zgniecionych banknotów i pokazał je ojcu. Mężczyzna zobaczył, że chłopak miał już pieniądze i złość ponownie zaczęła powracać .
Chłopiec powoli liczył swoje pieniądze, a potem spojrzał na ojca z wyrazem radości na twarzy.
"Dlaczego chcesz mieć więcej pieniędzy, jeśli już jakieś masz "? zapytał ojciec.
"Ponieważ nie miałem dość, ale teraz już mam” odpowiedział ucieszony chłopiec.
"Tatusiu, uzbierałem już 250 złotych.
CZY MOGĘ TERAZ KUPIĆ GODZINĘ TWOJEGO CZASU?
Proszę wróć jutro wcześniej do domu żebym mógł z tobą zjeść wspólną kolację…”

Ojciec został na swoim miejscu jak rażony piorunem. Minęła długa chwila po której objął małego synka i zaczął błagać o przebaczenie…



piątek, 24 maja 2013

Błagam o miłość.


Bunt nadaje życiu wartość.


Chuj z tym światem przejebanym, pojebanym, najebanym.


Zabawne jak perfekcyjnie można ukryć swoje prawdziwe uczucia, jak łatwo jest dusić w sobie ból, a kiedy on narasta, Twoje przyzwyczajenie jest na tyle duże, że i tak ogromny żal umiesz w sobie ukryć... Ironia rządzi światem. Zamykasz się w sobie, nikt Cię nie rozumie... Nikt nie wie, że coraz ciężej jest Ci się otworzyć. Może nikt nie wie, że łamie Ci się świat? W dzisiejszym świecie wystarczy tylko dwukropek i zakończenie nawiasu, żeby nikt nie poznał, że dzieje się coś złego... Porozmawiać o problemach? A jeśli nie potrafisz już normalnie rozmawiać, nikomu nie ufasz? Jesteś w kropce. Pogrążasz się. Nie wydostaniesz się już z tego... Nikt Ci nie pomoże. Sens istnienia? Raczej ból istnienia. Masz coś do zaoferowania? Chyba tylko smutek. Nikt nie wie co w Tobie siedzi. To w Tobie rośnie, by w końcu zmienić każdy kawałek Ciebie. Twoje życie już nigdy nie będzie takie samo. Wołanie o pomoc nic już nie pomoże... Ucieczka przed światem. A może przed samym sobą?


Czasami przeraża mnie jego nieobecność.


Nie wiem kim jestem.


- Hahahahahahaha.
- Z czego się śmiejesz?
- Z niczego. Wmawiam sobie, że jest dobrze.


Znajdź mnie dzisiaj.


"Nic nie szkodzi" - odparłam. Ale szkodziło. Jak wszystko, czego nie mogłam ani wytrzymać, ani zmienić. 


Nie mogę uwierzyć, że tak normalnie wyglądam z zewnątrz,
choć w środku mam kompletne pobojowisko.


I gdzie te lepsze czasy? Mówili "będzie dobrze", a jakoś kurwa nic się nie zmieniło. Jest jeszcze gorzej.


Kocham Cię. Okrężną drogą i tysiącem dróg na przełaj.


Jest kurwa bardzo inaczej,
nie będzie kurwa jak dawniej
i nie będzie kurwa lepiej.


Mną się trzeba opiekować, bo taka ze mnie sierota życiowa.


Wiesz co jest gorsze od kłótni, wyzwisk, tłuczonych talerzy i trzaskania drzwiami? Obojętność. Milczenie wszystko pieprzy. Niszczy każdego doszczętnie.


'Jebać stres, dbaj o przyjaźń i rodzinne więzy.
Życie jest jak bosy spacer po trawie pełnej węży.
Dla pieniędzy i z zazdrości jak sępy Cię rozerwą
I z tak zwanych znajomych wypłynie najgorsze ścierwo.'



"Wracam do domu, mam dość tego gówna."

"Kurwa mać, gdzie są granice?"

"Jesteś tak słodka wiesz? To Twoja najgorsza wada, 
bo w środku jesteś gorzka jak gorzka czekolada."

"Szczerość, miłość, uczucia, tego wyraźnie teraz Ci brak."


Nienawidzę chemii. 
NIENAWIDZĘ

poniedziałek, 20 maja 2013

Proszę.


Pokaleczona jestem trochę.
Tak od środka.


Usłysz mój krzyk, gdy mijam Cię milcząc.


Może to, co robię jest błędem, ale kurwa nie umiem inaczej. 


Miło, że wpadłeś, a teraz wypierdalaj.


Ludzie są serdeczni jak środkowy palec.


Możesz spotkać ludzi lepszych ode mnie, dużo ładniejszych niż ja, ale jest jedna rzecz, którą chcę Ci powiedzieć. Zawsze będę dla Ciebie, kiedy oni Cię zostawią. 


'Ja mam kryzys permanentny. Jestem typem depresyjnym, trudno jest mi się cieszyć z czegokolwiek, widzę świat w ciemnych barwach. Jest fajnie, bo pijemy herbatę, gadamy, jest ładna pogoda, ale mam w sobie czarną dziurę, która cały czas promieniuje. Jak każdy zneurotyzowany typ przeżywam momenty euforii. Im większa euforia, tym potem większy dół. Taka sinusoida bez równowagi. Potrzebuję ekstremalnych bodźców.'


Tan moment, w którym nawet nie wycierasz łez, bo wiesz, że nie warto. Przecież za chwilę pojawią się nowe i kolejne, i jeszcze następne. 


Ja tęsknię tylko nocami...
bo Ty wolałeś mnie w tych chwilach zostawić 


Czasem musisz być daleko od ludzi, których kochasz, ale to nie znaczy, że kochasz ich mniej. 
Czasami jest tak, że  kochasz ich nawet bardziej.


Umarłabym dla niego, ale on i tak by nie zauważył. 


Szczerze? Nie wiem co w niej widzisz. Nie rozumiem. Ale nie muszę rozumieć. Nie zależy mi. Mam wszystko gdzieś. A i na koniec chcę dodać, że Cię kocham, ale to nie moja wina.


Gdybym uciekła niespodziewanie...
Znasz mnie na tyle, żeby wiedzieć gdzie mnie szukać?


Noce. One są dobre do wszystkiego. Do rozmów, do odpoczynku, do wspominania, do układania sobie życia, do płakania... do wszystkiego. Nocami jest łatwiej znaleźć siebie. odnaleźć duszę, która gdzieś głęboko w ciele, ukrywa się przed tym toksycznym światem. 


- Czekasz aż zatęskni?
- Za mną? Nie żartuj. Za mną się nie tęskni. Mnie się odrzuca, odkłada, zapomina.
- Ja bym tęskniła.
- Każdy tak mówi, a potem jest jak zawsze.



piątek, 17 maja 2013

Dupa blada.


Nie ma co gadać. Po co udawać?


"Piszemy wspólną historię i to będzie bestseller, bo wiem, że to, co do mnie czujesz, jest szczere."


Choć wspomnienia bolą,
wcale nie chcę o tym wszystkim zapominać.


"A dziś Cię kocham o całe wczoraj mocniej."


Kiedy wydaje się, że wszystko się skończyło, wtedy dopiero wszystko się zaczyna.


Raz na jakiś czas
w naszym życiu pojawiają się ludzie,
po których sprzątamy latami. 


Jeśli ktoś był dla Ciebie ważny, nie zapomnisz go.
Nieważne ile bólu Ci sprawił, serce nigdy go nie odda.


Zazwyczaj wieczorami mam ochotę na herbatę i życie z Tobą, wiesz?


Ludzi coraz więcej,
a człowieka coraz mniej.


Dlaczego? Pytanie wciąż błądzące w moim życiu. Dlaczego muszę cierpieć? Dlaczego nie mogę być szczęśliwa? Dlaczego życie mnie tak kopie w dupę? Dlaczego nie mogę być tą jedyną? Dlaczego nie mogę Go mieć? Dlaczego? Kurwa mać, dlaczego?!


Właściwie, to nie wiem już co czuję. Jakiekolwiek ludzkie uczucia przestały istnieć. Pozostał tylko żal. Niewysłowiony żal, który nie daje spokoju. 


Pustka. To jest właśnie to, czego doświadczam każdego ranka budząc się i zdając sobie sprawę z tego, że dziś znów się nie zobaczymy. 


Słyszysz jakiś dźwięk, czujesz zapach i nagle powraca fala wspomnień, które cieszą serce, a jednocześnie je tak bardzo ranią. 


Wciąż o Tobie myślę,
gdy nocą śpię przy ścianie. 


W jednej chwili pęka Ci serce, kiedy zrozumiesz,
że w życiu osoby którą kochasz, nie ma już dla Ciebie miejsca.



Fizyka niszczy mi życie. 
Chemia zresztą też. 
W ogóle szkoła to zło.